قیصری ،بیژن .تاریخ نوشهر و کجور(از خاچیک تا نوشهر).بی جا:کلام مسعود،1385.

این کتاب همانطوریکه در اطلاعات مربوط به کتابشناسی ذکر شده در سال ۱۳۸۵ تو سط بیژن قیصری تحقیق و نگارش یافته است.دراین کتاب نگارنده در سی فصل به معرفی نوشهر پرداخته است که در فصول یک تا نهم به مباحثی همچون خاچیک از بدو پیدایش تا زمان رضا شاه،خوانین دوره مشروطه،وجه تسمیه کجور و نوشهر،نوشهر در مراحل مختلف رشد،... و موقعیت نوشهر در بعد از سالهای ۱۳۰۰،خاطرات حسین مهرآیی در زمان ساخت بندروبعد آن از فصل ده تا سی و یک به مباحثی همچون آموزش و پرورش در نوشهر،ادارات نوشهر و چالوس در سالهای ۱۳۳۶-۱۳۳۷،اوقاف و موقوفات نوشهر و کجور،...،فضای سبز،پارکها و گردشگاه های نوشهر،رسومات در نوشهر و کجور  بیان کرده است.

مطالبی که ازاین کتاب برای خوانندگان هم محلی می تواند در حال حاضرمفید فایده باشد می توان در دودسته تقسیم بندی کرد .ا- در خصوص تاریخ اولیه نوشهر:دراین قسمت بیشتر از کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران استفاده کرده وبه ذکر حوادث تاریخی و رویدادهایی که در نوشهر در زمان داعی کبیر و صغیر اتفاق افتاده است و همچنین ازاتفاقاتی که در دوره قاجار و رضا شاه در منطقه نوشهراتفاق افتاده که بیشتر از اسناد و عکس استفاده شده که می تواند جدا ازشیرین بودن پند آموز باشد۲- درخصوص سنگ تجن:در این کتاب در چند صفحه در خصوص روستای سنگ تجن ذکر کرده که می تواند حايز اهمیت باشد بدین جهت عین مطلب و صفحه مندرج ذکر خواهد شد که قضاوت یا نظر برعهده خوانندگان باشد.

در صفحه 50 با عنوان« پیدایش گردگل» اینگونه آمده است«در پیش از پیدایش گردکل به دلیل نامناسب بودن این اراضی به علت باتلاق بودن و دارا بودن پشه و مالاریا و نبود امکانات بهداشتی ،مردم در دامنه کوه و در مناطق «سنگ تاجن» یا سنگ تجن ساکن و فقط چند خانوار محدود در خاچک نوشهر سکونت داشتند». و همچنین در صفحه ۷۶ که با عنوان «راههای قدیم نوشهر » این چنین آمده است که«...،به جز راه شاه عباسی،راه دیگری در دشت نوشهر نبود.راههای رفت و آمد در پای کوه از علمده به چلندر و تا چالوس راه مالرو بود و اینطور به نظر می آید که اولین آبادی در نوشهر از دوران قدیم در دامنه کوه به وجود آمده که بعدها به نام«سنگ تجن »معروف شد که بعد از نام خاچیک یا خاچک جایگزین آن شده بود. ودر ادامه در صفحه 90 که  با عنوان«جنگلهای شمال به مرکزیت نوشهر و نقش آن » نام گذاری شده نگارنده این چنین می نویسد«... به نظر می آید که اولین محل سکونت در نوشهر در قسمت حاشیه ای کوههای نوشهر در قسمت سنگ تجن بوده است.این محل بالای کوه ،دور از دسترس آب و دور از باتلاق بوده ،آباد شده بود و در آن قسمتها هم،از گاوداری و گوسفند داری و پرورش حیوانات در قدیم استفاده می شد».

 مطلبی که از گفته های مذکور و همچنین اطلاعات که  به طور پراکنده بدست آمده نشان دهنده این امر می تواند باشد که همین منطقه که در حال حاضر «سنگ تجن» نامیده می شود موطن یا مسکن اولیه می باشد آن هم به دلیل  باتلاقی بودن و فراوانی پشه و... به نظر می رسد که درست باشد و در همین جا باید به عرض رساند که به نظر می رسد که نام «سنگ تجن» بعد نام «خاچک» بر این منطقه نهاده شده است .در خاتمه اگرمخاطب باهوش ما به این نتیجه رسیده باشد  که حوادث تاریخی دوره داعی کبیر و صغیر کلا وبخشی از اتفاقاتی که در دوره قاجار افتاده به لحاظ  گستره جغرافیایی می تواند منطقه سنگ تجن باشد خیلی دور از ذهن نیست البته نیازمند اسناد و مدارک باید بود.